Bijna ontslagen

Ik was nog geen jaar in dienst of ik had al een conflict aan m’n broek hangen. Bonje met m’n Amerikaanse manager, en het liep op tot HR in de USA. Werkweigering….

Begreep er niks van. Ik moest van m’n manager een groep van 50 collega’s een net ingevoerd kwaliteitsproces uitleggen. Een complex kwaliteitsproces over het ontwerpen, ontwikkelen en implementeren van internationale technische trainingen. Vanuit mijn opleidingskundige achtergrond een Utopia te denken dat na 90 minuten hoorcollege ze ook maar iets hiervan in de praktijk konden brengen.

Stap 1 in dit proces was een grondige analyse van de opleidingsvraag en een uitspraak of training de oplossing was of niet. En ik had dat proces gevolgd en de conclusie was: NEE.

Dus ik zei NEE tegen mijn manager in de (Nederlandse!) veronderstelling dat we hier een professionele discussie over konden hebben. Met als uitkomst een andere (praktische!) manier om de kennis en vaardigheden aan de man te brengen.

Het bleek een harde leerschool dat in de USA echt anders gedacht wordt over de verhouding manager-professional (Regel 1: je spreekt nooit je manager tegen! en zeker niet in een groep). En ten tweede had ik geen idee dat mijn manager helemaal niet uit was op performance verbetering van de opleidingsafdeling. Nope. Het bleek uiteindelijk te gaan om het voldoen aan wet- en regelgeving: het was van belang dat alle collega’s afgevinkt op een lijst stonden omdat ze anders hun werk niet mochten doen.

Onder protest heb ik het hoorcollege toch gegeven en mijn collega’s gerustgesteld dat ik niet verwachtte dat ze alles zouden onthouden. En ze uitgelegd dat ze op projectbasis stap-voor-stap er wel doorheen begeleid zouden worden.

Uiteindelijk is mijn manager op een andere stoel terecht gekomen. Ik had het hele akkefietje per ongeluk heel goed gedocumenteerd waardoor er qua ‘process compliance’ geen speld tussen te krijgen was. Kreeg ik de reputatie dat ik ‘people for breakfast’ eet, maar dat blijkt in praktijk toch altijd heel erg mee te vallen. Grijns. De andere rechtspositie van werknemers in de Verenigde Staten maakt dat het erg riskant is om je manager tegen te spreken. Binnen een week kan je gevraagd worden je biezen te pakken. Vanuit de Nederlandse rechtpositie is het veel gemakkelijker om weerwoord te geven.

Tijdens m’n studie managementwetenschappen viel later pas het kwartje: het hele conflict was ontstaan doordat we verschillende denkkaders (institutional logics) hadden over opleiden en managen.

En uit deze conflicten ontstaan veranderingen in de aansturing van de opleidingsafdeling.

Verschillen tussen denkkaders maken het management van internationale opleidingsafdelingen ingewikkeld: Iedereen heeft gelijk vanuit zijn eigen perspectief. Als je dit inzicht hebt, ben je al een hele stap vooruit.

Zie hier hoe je verschillende denkkaders en de impact hiervan kunt analyseren. Wat is relevant voor internationale opleidingsafdelingen en welke impact dat heeft op je management control instrumenten?

Conflict: Verandering

Geef als eerste een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*